Klecksografie
De kunst van de gevouwen inktvlek
Inkt op papier, vouwen, openklappen: de vlek is gespiegeld en ineens kijkt er iets terug. Al meer dan 150 jaar spelen mensen met dat moment.
Een korte geschiedenis
- Midden 19e eeuw
De Duitse dichter en arts Justinus Kerner vouwt inktvlekken tot spookachtige figuren en schrijft er verzen bij. Hij noemt ze klecksografieën; zijn boek “Kleksographien” verschijnt in 1890, na zijn dood.
- 1896
Het boek “Gobolinks” maakt van vlekkenvouwen een spel voor kinderen en volwassenen: maak een vlek, vind het wezen, verzin er een rijmpje bij.
- 1921
Hermann Rorschach publiceert tien inktvlekken voor zijn psychologische test. Daar komen de beroemde vlinders en vleermuizen vandaan.
- Nu
Blotkins brengt de vouw naar je telefoon: jij druppelt de inkt, vouwt de pagina, en een piepkleine tovenaar helpt de vlek wakker te worden.
Waarom we gezichten zien
Onze hersenen zoeken altijd naar gezichten – in wolken, stopcontacten en koffieschuim. Dat heet pareidolie. Een gevouwen vlek maakt het makkelijk: de vouw maakt hem symmetrisch, net als een gezicht of een dier, en twee stipjes naast elkaar lezen we als ogen.
Maak er een op papier
- Vouw een vel papier dubbel en vouw het weer open.
- Druppel een paar klodders inkt of waterige verf op één helft, dicht bij de vouw.
- Vouw het dicht en druk stevig aan met je hand. Hoe langer je drukt, hoe verder de inkt uitvloeit.
- Vouw het langzaam open. De vlek staat nu gespiegeld op beide helften.
- Zoek de ogen. Als alles droog is, teken je ze erin – en geef je wezen een naam.
Of laat de tovenaar het doen
In Blotkins gebeurt het vouwen op je telefoon – op iPhone Duo klap je hem gewoon dicht. De app leest de vorm en maakt er een wezen van met een naam, een soort en een regel uit zijn veldgids.
Nokewing
Nibvidot
Tetshell Zu